marathi kavita

Thursday, 3 November 2011

त्या आठवंनींच्या आभाळाखाली

त्या आठवंनींच्या आभाळाखाली

ओसाड आयुष्यरान उरलय

हिरव्या पालवीच्या झाडाऐवजी

निस्तेज खोड वाळके राहीलेय



तसे आता काहीच नाही उरले

पडणार्‍या पहील्या पाउसामध्ये

मनाचे गावच बुडालेय ...

वहाणारे आयुष्य आता

भोवर्‍यात अदकलेय

Posted by marathi kavita at 13:05
Email ThisBlogThis!Share to XShare to FacebookShare to Pinterest

No comments:

Post a Comment

Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)

Followers

Blog Archive

  • ►  2012 (12)
    • ►  October (6)
    • ►  February (6)
  • ▼  2011 (115)
    • ►  December (5)
    • ▼  November (16)
      • उपरा…
      • एक अबोल प्रेम फुललेच नाही !!
      • आणी मग बोभाटा गावभर..
      • मेक-अप् च्या अडगळलेल्या डब्यात….
      • पुढच्या पावसात,परत मी तुला विचारेल..
      • प्रेम……….
      • तुझं न येणं ठरलेलंच आहे…
      • काही श्वासांचं अंतर…
      • तुझे प्रेम
      • लय हुशार पोरी..
      • aajchya kavita
      • शहारलो मी बरसल्यावर
      • आपले असावे सुंदर घरटे, आणि
      • .........का नाही कळली मला ..कविता...
      • शेतकरी आमचा राजा ?
      • त्या आठवंनींच्या आभाळाखाली
    • ►  September (9)
    • ►  August (85)

About Me

marathi kavita
View my complete profile
Watermark theme. Powered by Blogger.